Μυθοπλαστικό αφήγημα που ζωντανεύει απεικονιστικά τον 20ό αιώνα. Αν και πολυσέλιδο (660 σελίδες), είναι ευανάγνωστο λόγω της αυτοτέλειας των δέκα ξεχωριστών νουβελών. Δέκα νουβέλες με δέκα διαφορετικές ηρωίδες, ανά δεκαετία του 20ού. Οι ιστορίες τους, με φόντο το πανόραμα του αιώνα, τοποθετούνται στο περιβαλλοντικό και ιστορικό τους πλαίσιο. Οι ηρωίδες, ενταγμένες στην εποχή τους, καθεμιά με τη φυσιογνωμία και ιστορία της, συναπαρτίζουν μια συνέχεια: η μορφωμένη αστή των αρχών του αιώνα, η υπηρέτρια της επόμενης δεκαετίας, η Πόντια του μικρασιατικού ξεριζωμού, η καλλιτέχνιδα του μεσοπολέμου, η αλληλέγγυα της Κατοχής, η διχασμένη στα πάθη του Εμφύλιου, η μεταπολεμικά αναγεννώμενη, η φοιτήτρια του κινηματικού ’73, η εκπρόσωπος της μεταπολίτευσης, η καταληκτική που καμπυλώνει τόξο με την εναρκτήρια. Σύσσωμες βρίσκουν σημείο συνάντησης. Με μποτίνια, με γοβάκια και σπορτέξ, δέκα γυναίκες διατρέχουν δέκα δεκαετίες του 20ού αιώνα. Δεκαετία 1900: Στον αστικό Πειραιά, η Ανθή δηλοποιεί τη θέση της γυναίκας κοινωνικά και τη «Μεγάλη Ιδέα» ιστορικά. Δεκαετία 1910: Από τα Μανιάτικα ως την Καστέλλα, όπου ξενοδουλεύει, η Μορφούλα περιφέρει ένα ένοχο μυστικό. Ξεσπούν οι Βαλκανικοί. Δεκαετία 1920: Η περιπλάνηση της Πόντιας Τσοφούλας ως τα Βούρλα του Πειραιά, αποκαλύπτει την τραγωδία του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Δεκαετία 1930: Πειραιάς, επί Μεταξά. Η Λεβαντίνα Νίνα, καλλιτέχνιδα εκ Κωνσταντινούπολης, αντιμετωπίζει μιαν ανείπωτη αποκάλυψη. Δεκαετία 1940: Κατοχή. Η Πότω επιστρέφει στη γενέτειρά της Στεμνίτσα, όπου θα μεταστρέψει κάποιες αλήθειες της. Δεκαετία 1950: Ο εμφύλιος έχει λήξει, όμως διχάζει ακόμη. Η Ελπίδα κάνει τραγική έξοδο, να δραπετεύσει στη ζωή. Δεκαετία 1960: Στα Ταμπούρια. Εσωτερική μετανάστρια, η Μαριάννα ονειρεύεται καλύτερες μέρες και πηγαία χαμόγελα. Δεκαετία1970: Συμμετέχοντας στη θρυλική «Νομική», η νεαρή Μέλα πασχίζει να αναπνεύσει ελεύθερα. Δεκαετία 1980: Μεταπολίτευση. Η Χριστίνα τρέχει, σαν κυνηγημένη, μακριά από το κάμπινγκ των κομματικών νεολαιών. Δεκαετία