Μια σχέση που καταλήγει - αναπόφευκτα σε μια πολλαπλότητα πιθανών σχέσεων, Η αποκάλυψη εκείνου που γίνεται αντιληπτό ως προφανές, αλλά συχνά αρνιόμαστε ή χάνουμε από τα μάτια μας: η συνειδητοποίηση ότι ο άλλος άνθρωπος είναι ένα άλλο πρόσωπο, κυρίαρχο και ακατάληπτο. Πώς να σχετιστούμε μαζί του; Η φωνή που γράφει αμφιβάλλει και συγχρόνως εμπιστεύεται· μεταβάλλεται και αντιμετωπίζει, εικάζει και συντονίζεται. Δεν θέλει να εξαπατηθεί ούτε να θεωρεί τίποτε δεδομένο: οικοδομεί το αμοιβαίο, γιορτάζει την ιδιαιτερότητά του. Το "Με", μια απειροελάχιστη αλλά τεράστια λέξη, παραπέμπει στη σημασία του δεσμού, αλλά και στις περιστάσεις μέσα στις οποίες κάτι συμβαίνει και στον τρόπο που αντιδρούμε σε αυτό. Στα ποιήματα αυτά η γλώσσα μας ανακρίνει, λειτουργεί ως καθρέφτης και ταυτόχρονα αποσυντίθεται- η σύνταξη βιάζεται και αδειάζει. Έτσι, αυτό το βιβλίο περιμένει να οριστεί και να πολλαπλασιαστεί από το άτομο που το διαβάζει. Η γραφή της Μίριαμ Ρέγιες είναι μία από τις μεγάλες ποιητικές φωνές που άρχισαν να ακούγονται με τον νέο αιώνα, από τις πιο επιδραστικές στις επόμενες γενιές: για τον οραματικό της λόγο στην αντιμετώπιση της ταυτότητας, για τη φιλοδοξία της να δώσει λόγο στο σώμα, για την ικανότητά της να αρθρώσει μια συλλογική πρόταση μέσα από την προσωπική εμπειρία. Μια γραφή όχι εξομολογητική αλλά εννοιολογική, που στο "Με" διευρύνει το φάσμα της σκέψης της προς την πολυπλοκότητα των συναισθηματικών σχέσεων και εξερευνά την επίδρασή τους - τη μετάλλαξή τους - στην ταυτότητά μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)