Από το 1973 ήδη, ο Morris Kline, εκφράζοντας εύστοχα την απορία της παγκόσμιας μαθηματικής κοινότητας μπροστά στα επώδυνα αποτελέσματα της κυριαρχίας των "Νέων μαθηματικών" στην εκπαίδευση, αναρωτιόταν "Γιατί δεν μπορεί να κάνει πρόσθεση ο Γιάννης". Εκείνος ο Γιάννης μεγάλωσε, έκανε οικογένεια και τα παιδιά του πήγαν στο σχολείο και -ενδεχομένως- ούτε αυτά μπορούν να κάνουν πρόσθεση. Η διερεύνηση των αιτιών για τον μαθηματικό αναλφαβητισμό των μαθητών είναι σημαντική -συχνά όμως αγνοείται το ενδεχόμενο ο (κάθε) Γιάννης να μην θέλει να μάθει! Και, φυσικά, αυτή η συζήτηση γίνεται εις βάρος του Γιάννη που θέλει!Ας δούμε, λοιπόν, την περίπτωση αυτού του μαθητή: τον χρησιμοποιούμε στην τάξη για να δώσει τη σωστή απάντηση μόνον όταν οι υπόλοιποι δεν μπορούν. Κατά βάση τον αγνοούμε, δίνοντας ευκαιρίες για συμμετοχή στους αδύναμους μαθητές. Πηγαινοέρχεται από και προς το σχολείο με την αίσθηση ότι δεν του προσφέρει τίποτα.Τα παιδιά αυτά υφίστανται έναν ιδιότυπο ρατσισμό. Αντί να αντιμετωπίζονται θετικά, ως προικισμένα άτομα, που πρέπει να καλλιεργήσουν το ταλέντο τους, αφήνονται μόνα στον παράξενο κόσμο τους!Πρέπει να προσφέρουμε πνευματική τροφή, στους μαθητές αυτούς, με πλήρη συναίσθηση ότι αποτελούν το μέλλον, την επένδυση της χώρας. Ο κόσμος στον οποίο θα ζήσουν κινείται με γρήγορους ρυθμούς -δεν πλήττει!Στην κατεύθυνση της προσφοράς στα ταλαντούχα παιδιά, παραδίδουμε στην κυκλοφορία τα βιβλία "Μαθηματικοί Διαγωνισμοί και Ολυμπιάδες Ε' και Στ' Δημοτικού" των εξαίρετων συναδέλφων Σωκράτη Δ. Ρωμανίδη και Έφης Ν. Γυριχίδου, τους οποίους και ευχαριστώ, γιατί επέλεξαν τη "Μαθηματική Βιβλιοθήκη" για την έκδοσή τους.Η ποικιλία του υλικού και η σοβαρότητα των λύσεων φαίνεται από το πρώτο φυλλομέτρημα. Αυτό που δεν βλέπει άμεσα ο αναγνώστης είναι η προσπάθεια που έγινε να μην πνιγεί η αυτενέργεια των μαθητών. Σε αρκετές περιπτώσεις, άφησαν εν γνώσει τους χώρο στο παιδί για να βρει διαφορετική, ίσως και πιο έξυπνη λύση από αυτή που παρουσιάζουν!Εύχομαι στο