Μια λαίμαργη φάλαινα καταπίνει όλα τα κύματα, όλες τις σταγόνες, όλους τους ναύτες, όλες τις γοργόνες, όλους τους φάρους, τους ξιφίες, τους σπόρους, τα χταπόδια και τους αστερίες της θάλασσας! Και να 'ταν μόνο αυτό... Ενώ δεν πρέπει συνεχίζει να καταπίνει απτόητη, ώσπου δεν αφήνει ούτε φύκι, ούτε λέπι και μένει ολομόναχη και απροστάτευτη στη μέση μιας μεγάλης ερημιάς. Τότε καταλαβαίνει το σφάλμα της και το κόστος της λαιμαργίας της, όταν βλέπει να πλησιάζουν απειλητικά με προτεταμένα τα μυτερά τους καμάκια οι αμείλικτοι φαλαινοθήρες.Ένα αλληγορικό παραμύθι για την άλογη εκμετάλλευση του θαλάσσιου πλούτου και την προστασία της φύσης.Περιλαμβάνεται στη διδακτέα ύλη της ΣΤ΄ Δημοτικού (σχολικό εγχειρίδιο Γλώσσας: α' τεύχος, σελ. 47, ενότητα 4: Διατροφή, με διαφοροποιημένο τίτλο: "Η πολύ λαίμαργη φάλαινα που κατάπιε τη θάλασσα")