Από τη σκοπιά της δυτικής νεοτερικότητας, η ανθρωπότητα κατοικεί σε ένα απομαγεμένο σύμπαν. Θεοί, πνεύματα και πρόγονοι έχουν αποσυρθεί σε έναν υπερβατικό κόσμο, δεν ζουν πια ανάμεσά μας ούτε εμπλέκονται στις υποθέσεις της καθημερινής ζωής. Κι όμως, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτισμών στην ανθρώπινη ιστορία αντιμετωπίζει τα πνεύματα ως απολύτως υπαρκτά πρόσωπα, μέλη μιας κοσμικής πολιτείας που αλληλεπιδρούν με τους ζωντανούς και καθορίζουν τη μοίρα τους. Για τους πολιτισμούς αυτούς, οι άνθρωποι δεν αποτελούν παρά ένα μικρό μέρος ενός μαγεμένου σύμπαντος, το οποίο διαστρεβλώθηκε μέσα από τις υπερβατικές κατηγορίες της «θρησκείας» και του «υπερφυσικού». Το ανά χείρας βιβλίο απευθύνει ένα κάλεσμα σε ανθρωπολόγους και κοινωνικούς επιστήμονες να επανεξετάσουν αυτούς τους πολιτισμούς της εμμένειας και να τους μελετήσουν με βάση τα δικά τους μέτρα για τον κόσμο. Στο τελευταίο, αποκαλυπτικό του έργο, ο Μάρσαλ Σάλινς προτείνει μια νέα μεθοδολογία και χαράζει ένα συναρπαστικό ερευνητικό πρόγραμμα για το πεδίο της ανθρωπολογίας. Μας ταξιδεύει από τους Inuit του Αρκτικού Κύκλου έως τους Dinka της ανατολικής Αφρικής, και από τους Araweté του Αμαζονίου έως τον νησιωτικό λαό των Τικοπιανών στον Ειρηνικό, ρίχνοντας νέο φως σε κλασικές και σύγχρονες εθνογραφίες και αποκαλύπτοντας πώς ακόμη και οι φαινομενικά ανθρώπινες σφαίρες της «οικονομίας» και της «πολιτικής» αναδύονται μέσα από τη διαπραγμάτευση –και τελικά την ιδιοποίηση, εκ μέρους των ανθρώπων– των δυνάμεων των θεών.