ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Μια μέρα θα χορέψεις και για μένα Νέα Υόρκη κατακαλόκαιρο στον τσιμεντένιο ήλιο με σαγιονάρες θ' ανεβείς στα συντριβάνια να μου χαρίσεις αυτά που χρόνια μού 'χεις τάξει. ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ Καλαμαριά. Νύχτα. Από τον έκτο όροφο θάλασσα κι ουρανός δρόμος ανοιχτός ως τον Όλυμπο ένα αδιαπέραστο μαύρο. Τα φώτα της πόλης βουβά αστέρια στον Θερμαϊκό. Νεκρές, μικρές ώρες. Η φωτογραφία σου στο άγνωστο δωμάτιο- Φως. Βγαίνω μες τη νύχτα. Η ζωή σου πριν από μένα, μυστήριο νοτισμένο αχλύ. Ψηλαφώ την παρουσία σου στους υγρούς τοίχους οσφραίνομαι τα σημάδια σου στις κίτρινες λάμπες του δρόμου. Άχρονη, αόρατη, αβαρής γλιστρώ στη ζωή σου εγκυμονώντας τον έρωτά μου για σένα. (Γέννησα στο Ε. Βενιζέλος, στις αφίξεις, το επόμενο μεσημέρι.) ΑΛΙΣΒΕΡΙΣΙ Η ποίηση δεν είναι ξεκαθάρισμα λογαριασμών είπες· κι έστρεψες το μολύβι σου σε μεγαλεπίβολες ιδέες που θα θεμελίωναν την ιστορία του μέλλοντος. Τώρα κανείς δε σε θυμάται παρά μονάχα μέσ' απ' τη γραφή μου.