Σε έναν κόσμο όπου οι έφηβοι μεγαλώνουν πιο γρήγορα απ' όσο μπορούν να αντέξουν και οι ενήλικες μοιάζουν όλο και πιο αβέβαιοι για τον ρόλο τους, κάτι σπάει σιωπηλά. Απέναντι σε αυτή τη ρωγμή, η απάντηση φαντάζει συχνά μονόδρομος: απαγόρευση. Απαγόρευση των οθονών, των κινητών, του ίδιου του χώρου όπου οι νέοι αναζητούν φωνή και αναγνώριση. Κι όμως, όσο αυτός ο κόσμος περιορίζεται, τόσο πιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη να υπάρξει - αλλού, πιο κρυφά, πιο έντονα. Στο "Λέγε με ενήλικα", ο Matteo Lancini, ψυχολόγος και ψυχοθεραπευτής με πολυετή εμπειρία στην κλινική εργασία με εφήβους, προσεγγίζει με διεισδυτικό τρόπο τη σύνθετη σχέση ανάμεσα σε εφήβους και ενήλικες. Ο συγγραφέας αναδεικνύει πώς οι βιαστικές παρεμβάσεις των ενηλίκων, αντί να λειαίνουν τις αποστάσεις, συχνά τις βαθαίνουν ακόμα περισσότερο. Τελικά, το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι τι σημαίνει πραγματικά να είσαι «ενήλικας» όταν καλείσαι όχι να επιβάλεις, αλλά να αντέξεις την ευθύνη της σχέσης.