130 χρόνια από τον θάνατό του και παρά την κατά καιρούς περιφρονητική αντιμετώπιση από την υψηλή ακαδημαϊκή κριτική για δήθεν στείρα μίμηση της δημοτικής παράδοσης, ο Κώστας Κρυστάλλης εξακολουθεί να αποτελεί οικείο όνομα σε μεγάλο μέρος του αναγνωστικού κοινού, αψηφώντας τις προσπάθειες να τον εξοβελίσουν από τις γραμματολογίες και τις ιστορίες της λογοτεχνίας. Η αμεσότητα του λόγου του, η ποιότητα της γλώσσας του, ποιητικής και πεζής, καθιστούν διαχρονικά τον Κρυστάλλη αγαπημένο συγγραφέα όσων προσπαθούν να συνδεθούν με τη λαϊκή ψυχή. Ο αναγνώστης θα απολαύσει στον παρόντα τόμο τον ανθό της δημιουργίας του σημαντικού αυτού λογοτέχνη με την ελπίδα ότι οι νεότερες γενιές θα είναι σε θέση να γνωρίσουν και πάλι το αειθαλές του έργο και να διαιωνίσουν τη μνήμη του.