Ένας κοσμικός γρίφος: Μια νέα εκδοχή της κοσμολογικής σταθεράς τού Αϊνστάιν πιθανόν να δείχνει το δρόμο για την υπέρβαση της γενικής σχετικότητας. Ολογραφικό Σύμπαν: Ορισμένα θεωρητικά αποτελέσματα για τις μαύρες τρύπες υποβάλλουν την άποψη ότι το Σύμπαν θα μπορούσε να μοιάζει με ένα γιγαντιαίο ολόγραμμα. Η ψευδαίσθηση της βαρύτητας: Η δύναμη της βαρύτητας και μία από τις διαστάσεις του χώρου μπορεί να παράγονται από τις ιδιάζουσες αλληλεπιδράσεις σωματιδίων και πεδίων σε έναν Κόσμο με λιγότερες διαστάσεις. Μεταβλητές σταθερές: Αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου οι εσώτερες λειτουργίες της Φύσης; Το τοπίο της θεωρίας χορδών: Η θεωρία χορδών προβλέπει ότι το Σύμπαν ίσως καταλαμβάνει κάποια τυχαία «κοιλάδα» από μια σχεδόν άπειρη συλλογή κοιλάδων σε ένα απέραντο «τοπίο» δυνατοτήτων. Τα άτομα του χώρου και του χρόνου: Αντιλαμβανόμαστε το χώρο και το χρόνο συνεχείς, αλλά αν η συναρπαστική θεωρία της κβαντικής βαρύτητας βρόχων αληθεύει, τότε στην πραγματικότητα ο χώρος και ο χρόνος υπάρχουν υπό μορφή διακριτών τεμαχίων. Παράλληλα σύμπαντα: Δεν εμφανίζονται μόνο στην επιστημονική φαντασία· αποτελούν άμεση συνέπεια κοσμολογικών παρατηρήσεων. Ο μύθος της αρχής του χρόνου: Σύμφωνα με τη θεωρία χορδών, η Μεγάλη Έκρηξη δεν ήταν η απαρχή του Σύμπαντος αλλά απλώς το φυσικό επακόλουθο μιας προϋπάρχουσας κατάστασης.