Γιατί η αναμέτρηση για την κοινωνική ασφάλιση έχει αναδειχτεί σε «μητέρα όλων των μαχών» και ποιο είναι το ασφαλιστικό μοντέλο που οικοδομείται, σε αντικατάσταση του «κράτους πρόνοιας», που συντρίβεται τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ; Ποιες αντεργατικές ρυθμίσεις δίνουν σάρκα και οστά στο νέο αφαλιστικό τοπίο; Τι κοινό υπάρχει ανάμεσα στο νόμο Σιούφα και στην «Ατζέντα 2010» του Σρέντερ, στα μέτρα Σαρκοζί και στο νόμο Ρέππα, στις αλλαγές του Πρόντι και στις «μεταρρυθμίσεις» της κυβέρνησης Καραμανλή; Τι εξυπηρετούν και τι σημαίνουν οι διάφοροι μύθοι του ασφαλιστικού και τα δόγματα που συνοδεύουν τις προωθούμενες ανατροπές; Αποτελούν οι θέσεις του συνδικαλιστικού κινήματος πραγματικό αντίπαλο δέος στην επιδρομή των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου; Ποια θα μπορούσε να είναι μια σύγχρονη εργατική απάντηση; Σε αυτά και άλλα ερωτήματα φιλοδοξεί να απαντήσει ο παρόν τόμος, έχοντας ως σημείο αναφοράς τις ανάγκες των εργαζομένων και των νέων και κυρίως τη μεγάλη ανάγκη της εργατικής χειραφέτησης.