«Βαδίζουν οι δυο τους πλάι πλάι χωρίς να αγγίζονται. Ελαφρά ντυμένοι, η Σούλα μ’ ένα φόρεμα λουλουδάτο, ολόκληρη μια άνοιξη για τον Γιάννη, μέσα στην παγωμάρα που ζούσε κι εκείνος και η πατρίδα όλη. Πατώντας στα βήματα που τους όρισε η μοίρα, πέρασαν ανυποψίαστοι έξω από τη Σχολή Οικοκυρικής, εκεί που μάθαινε η Μαρίκα να μπανιαρίζει τα μωρά της μέσα στα δαφνόφυλλα. Με την άκρη του ματιού του το είδε εκείνη τη στιγμή ο Γιάννης το γαλανό κιχώριο να μισοκλείνει τα δυο του λουλούδια, εκεί που το έβλεπε και η Μαρίκα πριν από 25 χρόνια, στου πεζοδρόμιου τη χαραμάδα».