Ο Αϊζενστάιν, που είχε πάθος με τον Ελ Γκρέκο, εξετάζει σ' αυτό το μελέτημα τους δύο γνωστούς πίνακές του, που συγγενεύουν και θεματικά, Άποψη του Τολέδο και Το Τολέδο σε ώρα καταιγίδας.

Σχετικά με τον πρώτο πίνακα, μάταια ο επισκέπτης του Τολέδο θα αναζητήσει τη συγκεκριμένη οπτική γωνία για την άποψη που βλέπει στον πίνακα, από οποιοδήποτε σημείο της περιοχής. Αυτό που βλέπει είναι ένα «μονταρισμένο» σύμπλεγμα, μια αναπαράσταση, που η σύνθεσή της συγκροτήθηκε μέσω του μοντάζ, με παράθεση αντικειμένων που «φωτογραφήθηκαν» μεμονωμένα, ενώ, στη φυσική τους κατάσταση κι από αυτή τη «γωνία λήψης», ή αλληλοεπικαλύπτονται ή οι διαστάσεις τους δεν ανταποκρίνονται σ' αυτό που βλέπει ο θεατής ή στρέφουν τα νώτα στον θεατή.