Στο βιβλίο του Σωτήρη Σόρογκα "Κείμενα για πρόσωπα και βιβλία", βρίσκει κανείς συγκεντρωμένα σκόρπια κείμενα του σπουδαίου ζωγράφου, δημοσιεύσεις σε περιοδικά, ομιλίες σε εκδηλώσεις, κριτικές βιβλίων και συνεντεύξεις του. Με την ίδια ακρίβεια που διακρίνει την αισθητική της ζωγραφικής του, την ίδια πάντοτε ποιητική αίσθηση του κόσμου, τη λιτότητα ύφους και το βαθύ βλέμμα ενός ποιητή, με την ευρύτερη έννοια του όρου ως δημιουργού ζωής εκ του μη όντος, ο Σωτήρης Σόρογκας μοιράζεται με τον αναγνώστη σκέψεις και συναισθήματα που του υπαγορεύουν τα σεισμογενή επίκεντρα της Τέχνης, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της αποκρυσταλλωμένης ποιητικής του. Ο συγγραφέας, έμπλεος αισθημάτων, δονείται από ερεθίσματα που τον βάλλουν πανταχόθεν: την ανάμνηση του πατέρα του, με την κληματαριά των αφηγήσεών του· τον Οδυσσέα Ελύτη, πάμφωτο και σκοτεινό, στην διαρκή, επίμονη και επίπονη αναζήτηση του θαύματος· τον ζωγράφο του ενστίκτου Πάμπλο Πικάσο, με τις εσωτερικές μυστικές του εντολές· την Κική Δημουλά, με μια ποίηση απέραντης τρυφερότητας, που έχει ριζωμένο στον πυρήνα της το πένθος της ζωής· τον Νίκο Εγγονόπουλο και τη σχέση του με τη βυζαντινή παράδοση, καθώς ανασύρει από το συλλογικό ασυνείδητο της φυλής ως κρυμμένες μνήμες σε άδυτους φύλακες, τα μακρινά χαρακτηριστικά μιας ιδιόρρυθμης στάσης ζωής· τον Φώτη Κόντογλου, ραβδοσκόπο για την ανακάλυψη μιας ξεχασμένης πνευματικής παράδοσης· τον δάσκαλο Γιάννη Μόραλη, που η διδασκαλία του ήταν ο δύσκολος και ταυτόχρονα ιδανικός δρόμος μιας ανάβασης· τον Νάσο Βαγενά, και τη βαθιά, στοχαστική και φυσικά αδιέξοδη στην αλήθεια της ποίησή του· τον Γιάννη Τσαρούχη, και την αδιάκοπη ιχνηλασία του ελληνισμού στη μακραίωνη διαδρομή του· τον Αντώνη Φωστιέρη, και την ποίησή του που σε πάει σε έναν σταματημένο καιρό, την ανεξήγητη ερημία μιας συνείδησης που αναρωτιέται αν όλα τούτα υπάρχουν πράγματι πίσω απ' τη μυστηριακή του σιγή· τον ποιητή Γιάννη Κοντό, με το πένθος της ποιήσεώς του να αποσύρεται σε μυστικές κρύπτες και συγκινησιακά βάθη υψηλής πνε