"Αν ο μοντέρνος άνθρωπος έχει κάνει σημαία του το κυνήγι φευγαλέων εμπειριών, η μετάνοια για τον χριστιανό είναι η ολωσδιόλου καινούργια και ανεπανάληπτη εμπειρία που πραγματικά μπορεί να συγκλονίσει τον άνθρωπο. Αλλά και αν η ανία μιας -μετά το κυνήγι διάφορων εμπειριών- φιλήσυχης ύπαρξης κουράζει υπαρξιακά, η μετάνοια μπορεί να ταρακουνήσει τον άνθρωπο και να τον αναζωογονήσει κυριολεκτικά.Ο μετανιωμένος ανακαλύπτει ότι γίνεται καινούργιος άνθρωπος όχι διότι βρίσκει έναν κυριολεκτικά άλλον εαυτό, αλλά διότι απελευθερώνεται από ό,τι τον δέσμευε να ανακαλύψει τον ενδόμυχο αληθινό του εαυτό. Κι αν ο ψυχαναλυόμενος μπορεί όντως να ανακαλύψει τις όποιες επιθυμίες του και να τις αποδεχτεί, εν ανάγκη παρακάμπτοντας τη συνείδησή του που τον αποτρέπει από την αμαρτωλή απόλαυση, ο μετανιωμένος, με τη συνείδησή του να τον αποτρέπει από την αμαρτία, ανακαλύπτει σιγά-σιγά ότι οι επιθυμίες του ταυτίζονται με το θέλημα του Θεού. Έτσι η ζωή του γίνεται απείρως αφθονότερη." (Από το επίμετρο του Γ. Μπάρλα)