Δήμητρα Κουβάτα, Καθαρό οινόπνευμα, Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση, έργο εξωφύλλου Σαράντης Καραβούζης, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, Σεπτέμβριος 2020, 16Χ24, αριθμ. έκδοσης: 330, ISBN 978-960-592-112-5, σελ. 48, τιμή 8,48 ευρώ.

Κράτησα όλες τις κραυγές για τα ποιήματα

Τι παραπάνω απ’ τους καημούς

να μας πουν πια

τα ποιήματα;

Δεύτερη ποιητική συλλογή της Δήμητρας Κουβάτα (γενν. 1970 Βελεστίνο, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ., ζει και εργάζεται ως καθηγήτρια στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Θεσσαλονίκη) μετά το Σκυλί δεμένο που κυκλοφόρησε από τις εκδ. Μανδραγόρας το 2017. Το Καθαρό οινόπνευμα αποτελείται από δύο ενότητες: Φερτά υλικά και Έως την πέτρα οργωμένα. Εντούτοις μια ανεπαίσθητη κλωστή κρατά γερά τη σύνδεση των ποιημάτων που βγαίνουν απ’ τον σπαραγμό για να μιλήσουν δυνατά, καρτερικά για τη ζωή του ανθρώπου: Καλιγωμένοι/ στο διάσελο του χρόνου πορευόμαστε./ Ν’ αντιλαλούν τα πέταλα, καρφώνοντας/ την πέτρα./ Μπροστά εσύ, πίσω εγώ,/ κομβόι φορτωμένο./ Κι η μάνα –νερό λίγο κρασί να φέρω, λιγνό// πάντα πουλί, πετώντας στο κατόπι.

Λέξη τη λέξη της τοποθετεί με ακρίβεια πρωτομάστορα η Κουβάτα για να στήσει το ποιητικό της οικοδόμημα ανάχωμα στα τωρινά και τα παρελθόντα. Οι υπεκφυγές μιλούν στην ποίησή της, οι παύσεις δίνουν δραματικό τον τόνο, οι ανάσες ακούγονται στίχο τον στίχο: [ ] άργησες./ παντού ζάχαρη νοτισμένη./ άνοιξες τα παράθυρα;/ τους γείτονες χαιρέτησες; τα δέοντα./ ιδιαιτέρως στους απόντες.// με βόμβο εντόμου καλοκαιρινού/ όρμηξα προς κάθε τζάμι/ που χτυπά/ και πέταξα από το πρώτο άνοιγμα / το αρθριτικό μου σέρνοντας ποδάρι.// απλώς, η κληρονομικότητα, ήρθε/ ξανά το πόρισμα («Στο πρώτο άνοιγμα»). Και από το ποίημα «Οσμαντάκα Λάζαρος» ένα ενδεικτικό απόσπασμα: Και να μυρίζει κρύο αέρα κι έλατο./ Και να βαράει ο γύφ