Ένεκα τούτου ερχόμαστε σε ένα δεύτερο ορισμό, ο οποίος εμφανίζεται επιτυχέστερος του προηγουμένου. Αυτός ανταποκρίνεται στην ουσία του δικαίου και θεωρείται ευρύτερα αποδεκτός σήμερα. Έχεις ως εξής: Δίκαιο είναι το σε κάθε περίπτωση ορθό. Επίσης πιο συγκεκριμένα θα μπορούσαμε να πούμε ότι το δίκαιο είναι το σε κάθε περίπτωση ανθρωπίνης σχέσεως ορθό. Το σημείο ισορροπίας στις διάφορες ανθρώπινες - διαπροσωπικές σχέσεις. Τίθεται όμως εδώ το ερώτημα: Ποιο είναι το ορθό και ποιος θα κρίνει και θα αποφασίσει περί αυτού; Και ποια είναι η αυθεντία και το κύρος του κρίνοντος και αποφασίζοντος περί αυτού; Υπάρχει ένα τέτοιο πρόσωπο ή όργανο, το οποίο θα μπορεί να μας δίνει και να μας εγγυάται με βεβαιότητα το ορθό;