Το Κανονικό Δίκαιο διδάσκεται στην Θεολογική Σχολή Αθηνών ήδη από το 1844 και αποτελεί θεμελιώδες γνωστικό αντικείμενο της Θεολογικής Επιστήμης και της Εκκλησιαστικής Παράδοσης. Η θεμελίωσή του ως γνωστικού αντικειμένου είναι στενά συνδεδεμένη με τις απαρχές της Θεολογικής Σχολής Αθηνών (έτος ίδρυσης 1837, ως και του Πανεπιστημίου Αθηνών) και το καθιστά αναντικατάστατο στην ακαδημαϊκή ταυτότητα της Θεολογικής Παιδείας. Το Κανονικό Δίκαιο, μαζί με το σιαμαίο γνωστικό αντικείμενο της Δογματικής-Συστηματικής Θεολογίας (το περιεχόμενο των οποίων [Δόγματα και Κανόνες] προέρχεται από την ίδια συνοδική μήτρα), προσφέρει συστηματικά αντίστοιχα την ίδια οντολογική αλήθεια στο επίπεδο της Κανονικής Πράξης και της Κανονικής Οικονομίας του αυτού Εκκλησιακού Σώματος, και συνδέεται άρρηκτα με την Κανονική Θεολογία των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας και με την μελέτη της οργάνωσής της, των θεσμών της, με την κοινωνία των Τοπικών και των κατά τόπους Εδαφικών Εκκλησιών μεταξύ τους, και του ρόλου τους στο διαχριστιανικό γίγνεσθαι και στον εν γένει πανανθρώπινο πολιτισμό. Η μελέτη αυτή προσφέρει επίσης ευρύτερη κατανόηση της ιστορίας των χριστιανικών και μη κοινωνιών και της εξέλιξης των κανονικών θεσμών τους. Στο πλαίσιο της Κανονικής Παράδοσης της Εκκλησίας, το Κανονικό Δίκαιο συνδυάζει και ανακεφαλαιώνει με τρόπο αφαιρετικό και συστηματικό (Τριαδική Κοινωνία-Εκκλησία-Άνθρωπος) την θεολογία, το πολιτειακό δίκαιο και την ιστορία, παρέχοντας στους φοιτητές και στους μελετητές του διεπιστημονική προσέγγιση που εμπλουτίζει την κριτική σκέψη τους.