Εστιάζοντας το ενδιαφέρον του στο προκλητικό και πολυεπίπεδο έργο του Κωνσταντίνου Καβάφη, το εν λόγω βιβλίο χαρτογραφεί καινούργιες περιοχές στον χώρο της κριτικής θεωρίας και προσφέρει μία διεπιστημονική μελέτη της κατασκευής της ερωτικής επιθυμίας στην ποίηση εν γένει υπό το πρίσμα του μετωνυμικού λόγου και των αντιοικονομικών λιβιδινικών τροπικοτήτων. Ο Παναγιώτης Ροϊλός δείχνει ότι οι ποικίλες αναθεωρήσεις των όρων της καλλιτεχνικής παραγωγής, της οικονομίας της αγοράς και της διακίνησης του έρωτος σε διάφορα κοινωνικοπολιτισμικά συγκείμενα των τελών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα στην Ευρώπη αναδιατυπώθηκαν στην καβαφική ποίηση με νέους ανατρεπτικούς τρόπους, οι οποίοι προήγαγαν μία "ανορθόδοξη" ρηματική και λιβιδινική αντιοικονομία της απόλαυσης.