"Η νέα εβραιοφοβία". Τα τελευταία χρόνια στη Γαλλία έχουν πολλαπλασιαστεί σε ανησυχητικό βαθμό τα επεισόδια που στρέφονται εναντίον των Εβραίων (πυρπολήσεις συναγωγών και εβραϊκών σχολείων, βεβηλώσεις εβραϊκών νεκροταφείων, επιθέσεις κατά ατόμων που μοιάζουν με Εβραίους). Για πρώτη φορά, όμως, τα επεισόδια αυτά δεν προκαλούν τη σύσσωμη καταδίκη τους από τους διανοούμενους και τον Τύπο, ούτε υποκινούν τις μεγάλες αντιρατσιστικές διαδηλώσεις του παρελθόντος. Γιατί οι εβραιόφοβες στάσεις και συμπεριφορές είναι πια κοινότοπες; Γιατί παρατηρείται σήμερα ένα νέο κύμα εβραιοφοβίας, πλανητικής έκτασης; Η εβραιοφοβία αυτή θεμελιώνεται πάνω στο αμάλγαμα Εβραίων, Ισραηλινών και "σιωνιστών", οι οποίοι γίνονται αντικείμενο φαντασίωσης ως οι εκπρόσωποι μιας δαιμονικής ισχύος. Γι' αυτούς τους νέους ανθεβραίους, όλα τα κακά του κόσμου εξηγούνται από την ύπαρξη του Ισραήλ. Το πρωταρχικό θέμα κατηγορίας που κραδαίνουν, και το οποίο διαδίδεται κυρίως από τους διεθνικούς ισλαμιστικούς κύκλους και τους κληρονόμους του τριτοκοσμικού, είναι ότι ο "σιωνισμός", μακράν από του να είναι ένας σεβαστός εθνικισμός όπως ο παλαιστινιακός εθνικισμός, αποτελεί "αποικιοκρατία", "ιμπεριαλισμό" και "ρατσισμό". Ο παλιός ευρωπαϊκός αντισημιτισμός ήταν ένας ειδικός ρατσισμός, κατευθυνόμενος κατά των Εβραίων. Η νέα πλανητική εβραιοφοβία έγκειται στο ότι στρέφει κατά των Εβραίων την κατηγορία περί ρατσισμού. Ιδού τι είναι αυτό που πρέπει να σκεφτούμε και να καταπολεμήσουμε: το ιδεολογικό τέρας του ανθεβραϊκού "αντιρατσισμού". "Στο όνομα του άλλου" Συναγωγές πυρπολούνται, ραβίνοι κακοποιούνται, κοιμητήρια βεβηλώνονται, κοινοτικά σχολεία, αλλά και πανεπιστήμια, αναγκάζονται να σβήνουν, την ημέρα, από τους τοίχους τους τα χυδαία συνθήματα που γράφτηκαν τη νύχτα. Χρειάζεται θάρρος για να φορά κανείς κιπά σε αυτά τα άγρια μέρη, που αποκαλούμε "ευαίσθητες" πόλεις, όπως και στο παρισινό μετρό. Ολοένα και περισσότεροι διανοούμενοι τείνουν να εγκληματοποιούν τον σιωνισμό, η διδασκαλία της Σοά αποδεικνύεται ανέφ