Από όλους τους σχετικούς μύθους, τους θρύλους, αλλά και τις ιστορικές καταγραφές που υπάρχουν για την διακαή επιθυμία του ανθρώπου να ξεφύγει από τα δεσμά της βαρύτητας, η οποία τον κρατά δέσμιο στην επιφάνεια του πλανήτη και να νιώσει ελεύθερος, ο πλέον γνωστός, και δημοφιλής σε ολόκληρο τον Κόσμο είναι ο δικός μας μύθος, του Δαίδαλου και του Ίκαρου, παρά την θλιβερή κατάληξη που είχε στο τέλος. Και αυτό, δεν είναι τυχαίο, ούτε οφείλεται μόνο στην λογοτεχνική γλαφυρότητα της περιγραφής, αλλά επειδή από την αρχή μέχρι το τέλος είναι πλήρης αεροπορικών εικόνων, συμβολισμών και μηνυμάτων, τα οποία αντικατοπτρίζουν την σημερινή αεροπορική πραγματικότητα, εικόνων και μηνυμάτων θεμελιωδών όσο και καθημερινά συναντώμενων στην αεροπορική πρακτική, από τον καθορισμό των βασικών προδιαγραφών μιας αεροπορικής σχεδίασης, έως το τέλος της ζωής του τελικού προϊόντος, δηλαδή αυτού τούτου του ιπτάμενου μηχανήματος, του αεροσκάφους, αλλά και της μύησης-εκπαίδευσης στην πτήση. Ο μύθος αυτός -σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές πρόκειται για ιστορικό γεγονός τοποθετούμενο χρονολογικά περί το 1406 π.Χ. οπότε η αξία του ως τέτοιου είναι ανεκτίμητη- συνδέει άρρηκτα τον Δαίδαλο -εφευρέτη, δημιουργό και χρήστη- με το δημιούργημά του, την πετομηχανή, σύνηθες άλλωστε φαινόμενο με όλες τις μεγάλες, κορυφαίες επινοήσεις του ανθρώπου, παρά τις εξαιρέσεις, ο επινοών δηλαδή, να είναι αυτός ο οποίος πρώτος χρησιμοποιεί την εφεύρεσή του. Με τις σκέψεις αυτές ως έναυσμα, γεννήθηκε η ιδέα να καταγραφεί η ιστορική τους συμβολή στην σχετικά σύντομη, αλλά πανένδοξη μέχρι σήμερα πορεία της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)