Η Ιστορία ερωτική, ήτοι έρωτας σφοδρός ενός νέου, Κωνσταντινοπολίτου… είναι το πρώτο γνωστό νεοελληνικό λογοτεχνικό πεζό ερωτικό αφήγημα που ξεπερνά την έκταση ενός διηγήματος και φτάνει τα όρια της νουβέλας ή και μικρού μυθιστορήματος. Γραμμένο στα 1793, πιθανότατα από τον Γεώργιο/Γεωργάκη Λαπάτη (Σταθά), λόγιο «γραμματικό» του ηγεμόνα της Βλαχίας Κωνσταντίνου Χα(ν)τζερ(λ)ή, σώθηκε ακέφαλο, χασματικό και κολοβό σε ένα και μόνο χειρόγραφο αντίγραφο, του 1806. Το αφήγημα, εμπλουτισμένο με αρκετά (άγνωστα ώς τώρα) «φαναριώτικα» ερωτικά ποιήματα‑τραγούδια και με μερικές πεζές ερωτικές επιστολές, ακολουθεί την ερωτογραφική παράδοση της έντυπης συλλογής μεταφρασμένων από τα γαλλικά διηγημάτων του Ρήγα Βελεστινλή Σχολείον των ντελικάτων εραστών…, καθώς και της πρώτης, κυρίως, «ιστορίας» από τα έντυπα Έρωτος αποτελέσματα…, και διηγείται την ειδυλλιακή και με «ευτυχές τέλος» ιστορία του έρωτα του Γεωργάκη και της Μαριορίτσας, δύο πλούσιων, μοντέρνων και προικισμένων με πολλά προσωπικά χαρίσματα, κωνσταντινουπολιτών νέων της εποχής. Το βιβλίο δίνει την πρώτη φιλολογική έκδοση ολόκληρου του σωζόμενου τμήματος του έργου.