Ο Ηράκλειτος (περίπου 550-480 π.Χ.) είναι ένας αυθεντικός φίλος της σοφίας και από τους δημοφιλέστερους σε επίπεδο διανοηματικού Λόγου. Ενσαρκώνει μια βαθιά ερμηνεία της ζωής και του κόσμου, γι' αυτό και παραμένει πάντα επίκαιρος. Πρόκειται στ' αλήθεια για έναν απαράμιλλα φωτεινό στοχαστή, που βυθίζεται μέσα στη σκέψη με ακατάπαυτη ορμή για γνώση, ενώ προσδίδει στη χρήση της γλώσσας ένα ύφος ακριβούς αποτύπωσης αυτής της σκέψης. Γλώσσα και σκέψη σ' αυτόν τον κορυφαίο νοητή πάνε μαζί, αλληλοκαθορίζονται εσωτερικά και αποτελούν ένα ενιαίο Όλο. Ο Ηράκλειτος είναι βαθύς και οξύνους στοχαστής όχι μόνο επειδή προσπαθεί να συλλάβει το πραγματικό στη ρέουσα κινητικότητά του, αλλά και επειδή ουσιαστικά καθιερώνει τη διαλεκτική, ακόμη κι αν δεν χρησιμοποιεί ακόμη αυτή τη λέξη.