Η καλοσύνη του σαν νύχτα με χωράει /Ο έρωτάς του σαν σώμα αφίλητο./ Από το βάθος της ημέρας με πλησίασε/ άντρας σαν φύσημα ανέμου/ τους κόκκους μου σαν στρόβιλος εμπέρδεψε/ σύννεφο απλώθηκα να τον χωρέσω.(Σαν έρημος το θαύμα μου περνώ στην ιστορία)