Η διαχρονική αξία της ηθικής και της κοινωνικής φιλοσοφίας των αρχαίων Ελλήνων με "προεξάρχοντα" τον Αριστοτέλη είναι εμφανέστατη στην περιδιάβαση στο χώρο της ηγεσίας, και ειδικότερα στον ορισμό, στις θεωρίες για την ηγεσία, στα μοντέλα, πρότυπα και στυλ ηγεσίας. Η ηθική φιλοσοφία του Αριστοτέλη στα "Ηθικά Νικομάχεια" σε συνάρτηση με το συγκροτημένο εγχειρίδιο της Ρητορικής, απαυγάσματα και τα δύο της γραφίδας του μεγάλου φιλοσόφου, διαμορφώνουν το πρότυπο της "αρεταϊκής" ηθικής και της επικοινωνιακής αλληλεπίδρασης του ηγέτη. Οι τέσσερις αρχαιοελληνικές αρετές, της σοφίας, της φρόνησης, της δικαιοσύνης, της ανδρείας και τα παράγωγά τους αποτελούν τα βασικά εφόδια της επικοινωνιακής στρατηγικής, της παρακίνησης και της λήψης αποφάσεων στον ηγέτη. Η εν λόγω μελέτη γράφτηκε χρονικά κατά την κρίση της πανδημίας από τον Covid-19 στην Ελλάδα, όπως και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Γι' αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα εμπεριστατωμένο εγχειρίδιο για το ρόλο και την προσωπικότητα του άριστου ηγέτη, την ενσυνειδητότητα και την συναισθηματική του νοημοσύνη ως εφόδια για την ενδυνάμωση και ενθάρρυνση τη δική του και των εργαζομένων στους Οργανισμούς και στις Επιχειρήσεις μετά το οικονομικό, κοινωνικό, ηθικό και ψυχικό χάος που προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί η πανδημία. Οι ηγέτες δοκιμάζονται στην κρίση και στα διαρκώς μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα. Η σύγχρονη μορφή πανδημίας έγινε η αφορμή να τονιστεί ακόμη μια φορά η δυναμική έννοια της επιρροής, της επίδρασης, της πειθούς που μπορεί να ασκήσει ο ηγέτης. Οι δράσεις και οι σκέψεις του κρίνονται στο πλαίσιο του αριστοτελικού ηθικού ρεαλισμού. Ο ηγέτης δεν έχει παρά μόνο να επιδείξει δύο όψεις τη δημιουργική, όπου μέσα στην κρίση βρίσκει την ευκαιρία να οραματιστεί, να ξαναδημιουργήσει, να οργανώσει, να εμπνεύσει και να συντονίσει, μετατρέποντας το χάος σε ευκαιρία, σε δυνατότητα. Η άλλη όψη είναι αυτοκτονική, στην οποία μέσα από τη συμπεριφορά του που ομοιάζει με τη σκοτεινή πλευρά ενός μακιαβελιστή εγωιστή και αλαζόνα ηγέτη γίνετ