"Όταν συνειδητοποίησα αυτήν την πραγματικότητα αισθάνθηκα για πρώτη φορά ότι αυτό που είχα δει στον Xόσεν δεν ήταν το ξετύλιγμα μιας ζωής που ήταν προορισμένη από τη γέννησή της να είναι μια πορεία σκοτεινή και θολή, αλλά η τραγωδία ενός μέτριου ανθρώπου, που είχε συνθλιβεί, σφυροκοπημένος από την επαφή με το βάρος της ιδιοφυΐας του ίδιου του του φίλου. H σκοτεινή μοιρολατρική αίσθηση που ένιωθα μέχρι εκείνη τη στιγμή για τη ζωή αυτού του πλαστογράφου σβήστηκε, και ο άνθρωπος που ήταν ο Xόσεν Xάρα αναδύθηκε μπροστά μου βαφτισμένος περισσότερο στα χρώματα μιας ανθρώπινης τραγωδίας." Τρία αφηγήματα. Τρεις τρόποι να κοιτάξει κανείς την ανθρωπότητα. Τρεις μελωδίες γλυκόπικρες. Με φόντο τη μοναξιά των ανθρώπων και τη βαρύτητα της μοίρας. Υπάρχει πρώτα "Η ζωή ενός πλαστογράφου", όπου ο Iνόουε προσεγγίζει την τέχνη μέσα απ' το αντίγραφο. Ένας δημοσιογράφος στον τομέα των καλών τεχνών προσλαμβάνεται από την οικογένεια ενός μεγάλου ζωγράφου, του Kεϊγκάκου Όνουκι, με σκοπό να γράψει τη βιογραφία του. Το εγχείρημα δεν φαίνεται να ενθουσιάζει τον δημοσιογράφο· το αναβάλλει, ως τη μέρα που ανακαλύπτει ένα προσωπικό ημερολόγιο. Εκεί ο ζωγράφος εκμυστηρεύεται ότι στη ζωή του είχε έναν και μοναδικό φίλο· ο φίλος αυτός έγινε πλαστογράφος κι έζησε επί σειρά ετών πουλώντας πλαστούς Kεϊγκάκου. Τότε, αντί να γράψει την επίσημη βιογραφία του μεγάλου καλλιτέχνη, ο δημοσιογράφος αρχίζει να ταξιδεύει με τη φαντασία του στην αποτυχημένη ζωή που μαντεύει πίσω απ' το όνομα του πλαστογράφου Xόσεν Xάρα. Κι αντί να συνεχίσει τις έρευνές του σχετικά με τον υπέρμετρα ταλαντούχο ζωγράφο, ερευνά τη ζωή του απατεώνα. Προτού ταριχεύσει τη ζωή και το έργο του ζωγράφου, ο συγγραφέας ανατέμνει το λείψανο του παραχαράκτη Xόσεν Xάρα που θέλησε να βρει ένα χρώμα ανεξίτηλο, οραματίστηκε μια δέσμη πυροτεχνημάτων με χρώμα μπλε-μωβ μέσα στη μαύρη νύχτα και γύρεψε το χρώμα που κανείς ζωγράφος δεν κατέχει: το χρώμα της ομορφιάς που εξέπεσε. Γιατί ο πλαστογράφος, εκφυλισμένο και υποβιβασμένο alter ego μιας μεγα