Σε αυτό το βιβλίο σκιαγραφείται το κλίμα υποδοχής του ιταλικού φουτουρισμού στην Ελλάδα μέσα από δύο οπτικές: την καταγραφή της παρουσίασης του πρωτοποριακού κινήματος στον ελληνικό τύπο της εποχής και την κατάδειξη των όποιων επιδράσεων άσκησε αυτό το κίνημα στους έλληνες λογοτέχνες του μεσοπολέμου. Γίνεται παρουσίαση των κυριότε-ρων και χαρακτηριστικότερων φουτουριστικών αρχών, καθώς και των συνθηκών που οδήγησαν στη γένεση του ιταλικού φουτουρισμού. Εξετάζεται η επίδραση που άσκησε σε έλληνες λογοτέχνες η φουτουριστική λογοτεχνική παραγωγή. Εντοπίζονται οι κυριότεροι φορείς αυτών των επιδράσεων, οι οποίοι παρουσιάζονται με χρονολογική διάταξη και με την παράθεση των άρθρων και των κριτικών του κινήματος, όπως αυτές δημοσιεύονταν στον ελληνικό τύπο. Φουτουριστικές επιδράσεις εντοπίζονται στο έργο του Κωστή Παλαμά, του Φώτου Γιοφύλλη, του Γιώργου Θεοτοκά και του Νικήτα Ράντου (Νίκου Καλαμάρη). Ως ξεχωριστή περίπτωση έλληνα φουτουριστή, ο οποίος έδρασε επισήμως στον κύκλο των φουτουριστών καλλιτεχνών σε ιταλικό έδαφος ωστόσο, εξετάζεται ο Αλκιβιάδης Γιαννόπουλος. Επίσης παρατίθεται ολόκληρο το κείμενο του μανιφέστου που συνέγραψε ο ιδρυτής του κινήματος Filippo Tommaso Marinetti κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα και το αφιέρωσε στην ελληνική νεολαία. Καταδεικνύονται τέλος ot παράγοντες που συνέβαλαν στην καθυστερημένη ή μερική αποδοχή των φουτουριστικών καλλιτεχνικών αρχών από πλευράς της ελληνικής διανόησης του μεσοπολέμου.