"Ο καπιταλισμός του τέλους του 20ού και των αρχών του 21ου αιώνα, έχοντας εκτινάξει τις παραγωγικές δυνάμεις (αυτοματοποίηση, ρομποτική, υπολογιστικές μηχανές τεχνητής νοημοσύνης, βιοτεχνολογία κ.λπ.) σε πρωτόγνωρα για την ιστορία της ανθρωπότητας επίπεδα και έχοντας μειώσει τον απαιτούμενο χρόνο ανθρώπινης εργασίας ή έχοντας ακόμα, σε πολλές περιπτώσεις, καταργήσει την ανθρώπινη εργασία, μπορεί να κέρδισε στο παιχνίδι του ανταγωνισμού, αλλά έχει βρεθεί σε αδιέξοδο. Δεν χωράει πλέον στον εαυτό του. Αδυνατεί να χρησιμοποιήσει τα επιτεύγματα της επιστήμης και του πολιτισμού για το κοινωνικό σύνολο και πετάει εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία και στα αζήτητα... Η αντίφαση αυτή, που λαμβάνει ολοένα τραγικές διαστάσεις και φέρνει σε σημείο απόγνωσης ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας αποτελεί ?βριν, με τη σημασία του όρου που του έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες και η οποία, σύμφωνα με τον μεγάλο τραγικό της αρχαιότητας, όταν αρχίζει να βγάζει ανθούς και να δένει στάχια αλαζονείας, τότε ο θερισμός αναμένεται πάγκλαυτος." (απόσπασμα από το βιβλίο) Ο συγγραφέας Γιάννης Λομβαρδάς με την εντυπωσιακή σε έκταση έρευνά του, που αποτυπώθηκε στο παρόν βιβλίο με τίτλο "Η ΥΒΡΙΣ ΤΗΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ μέσα από την παγκόσμια ιστορία", εντοπίζει κι αποκαλύπτει βήμα-βήμα τη λεπτή κόκκινη κλωστή που διαπερνά όλη την πολυκύμαντη πορεία της ανθρωπότητας. Γιατί το διαχρονικό αίτημα για κατάργηση των κάθε λογής κοινωνικών ανισοτήτων παραμένει ανεκπλήρωτο; Ερώτημα που μας συνοδεύει ενδόμυχα ή και πιο εκδηλωτικά από τότε που αρχίζουμε να αποκτούμε κοινωνική συνείδηση. Τόσο απλοϊκό, τόσο πεισματάρικο, αλλά και τόσο δυσπρόσιτο συνάμα. Γιατί 20 μόλις άνθρωποι έχουν περιουσία όση το ετήσιο εισόδημα του 47% του πλανήτη; Πώς το 80% του πλανήτη καρπώνεται μόλις το 12% του παγκόσμιου πλούτου; Είναι λογικό το 45% της γης να επιβιώνει με κάτω από δύο δολάρια την ημέρα; Αποτελεί φυσική επιταγή, κάποιον ίσως σιδερένιο φυσικό νόμο ή πρόκειται για μια κοινωνική "ύβριν"; Και γιατί αυτή η πολυεπίπεδη ανισότητα δ