Η συνεδρίαση εκείνη της επιτροπής πειραμάτων της Εταιρίας Ψυχικών Ερευνών στο Νανσύ, μου είχε κάνει βαθιά εντύπωση. Γιατί το μέντιουμ, που είχε εξαιρετική ευπάθεια, μου ανακοίνωσε πως ο φίλος μου, Τζόρτζιο Σπέρο, και η αγαπημένη του Ικλέα, βρισκόταν μετεμψυχωμένοι στον Άρη, εκείνος σε γυναίκα κι εκείνη σε άντρα. Είχαν βρει τραγικό θάνατο σ’ένα αεροπορικό δυστύχημα, κοντά σε μια λίμνη της Νορβηγίας, κι ο χαμός τους με είχε βυθίσει σε ένα απέραντο πένθος. Από τότε πολλές φορές συλλογίστηκα τον αξέχαστο φίλο μου και τις έρευνες που έκανε πάνω στις ανεξερεύνητες περιοχές της φύσεως και στο θέμα της αθανασίας. Μου ήταν, όμως, αδύνατο να τον σκλεφτώ χωρίς να τον τοποθετώ στον Άρη…