Ο Φ. Σκοττ Φιτζέραλντ, με τα πρώτα του έργα, απεικόνισε τις τρελές υπερβολές της "εποχής των θαυμάτων" -της Εποχής της Τζαζ- με τόση λαμπρότητα, ώστε ο ίδιος βρέθηκε μεμιάς στο προσκήνιο της αμερικανικής κοινωνίας κι έμελλε να καταστεί ένας θρύλος για το στιλ τόσο της ζωής του όσο και του έργου του... Σε τούτη τη μικρή συλλογή ύστερων, ως επί το πλείστον, αφηγημάτων, ωστόσο, χαράσσει ένα μονοπάτι μέσα από τα ατίθασα μοτίβα της πολυτέλειας και της σπατάλης προκειμένου να εξετάσει εκ των υστέρων -με νοσταλγία, με στοργή, αλλά και με κάποια απελπισία- τους τρόπους με τους οποίους ο ίδιος κι οι σύγχρονοί του Αμερικανοί -η χαμένη γενιά...- επηρεάστηκαν από "το μεγαλύτερο, το πιο επιδεικτικό γλέντι της Ιστορίας". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)