Η μεταφυσική ανάγκη της σύνοψης και η φυσική ανάγκη της εκτόνωσης ικανοποιούνται αμφότερες με τον αφορισμό, που η διατύπωσή του τείνει προς τη σιωπή. Τους συνομιλητές ή τους ακροατές του ο Κούντσους δεν τους έβρισκε σε αμφιθέατρα ή επιστημονικά συμπόσια. Προτιμούσε τα εστιατόρια και τις μπυραρίες της πόλης του. Σε μέρη όπου τα αγαπημένα θέματα συζήτησης ήταν το ποδόσφαιρο και τα χαρτιά, αυτός πότε πότε πετούσε τις εμπρηστικές του φράσεις: «Ο θάνατος είναι η τελευταία κραυγή της ζωής» ή «όποιος αγαπάει την αλήθεια πρέπει να παντρευτεί την αμφιβολία». (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)