Η νατοϊκή στρατιωτική επέμβαση του 1999 σηματοδοτεί, παρά τη λεκτική αμφισημία της Απόφασης 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, την ουσιαστική απώλεια της επαρχίας του "Κοσόβου-Μετόχια" για τη Σερβία. Παρόλα αυτά, το ζήτημα του Κοσόβου παρέμεινε ένα από τα βασικά ζητήματα της σερβικής πολιτικής σκηνής και μετά τον Ιούνιο του 1999, καθώς συνέχισε να αντιμετωπίζεται από τη μεγάλη πλειονότητα του σερβικού πολιτικού κόσμου πρωτίστως ως ζήτημα υπεράσπισης της εδαφικής κυριαρχίας της Σερβίας, ξεκινώντας με μια σύντομη ανασκόπηση της πολιτικής που άσκησε το Βελιγράδι στο Κόσοβο κατά τη "γιουγκοσλαβική περίοδο" της ιστορίας του (1918-1999), η παρούσα μελέτη εξετάζει τους διπλωματικούς χειρισμούς των σερβικών κυβερνήσεων, όπως και την πολιτική στήριξης του σερβικού πληθυσμού που παρέμεινε στην επαρχία, την περίοδο διακυβέρνησης του Κοσόβου από τον ΟΗΕ, 1999-2008. Στη συνέχεια αναλύει την πολιτική του Βελιγραδίου από την κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, τον Φεβρουάριο του 2008, έως και τα τέλη του 2016, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε ζητήματα όπως η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το 2008, και η πορεία των σχέσεων Βελιγραδίου-Πρίστινας στο πλαίσιο της διαδικασίας του λεγόμενου "Διαλόγου των Βρυξελλών", δηλαδή των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται από το 2011 υπό την αιγίδα και μεσολάβηση της ΕΕ, με στόχο την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο πλευρών. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)