`Η πύλη των ελεφάντων` αρχίζει από την γερμανική κατοχή και καταλήγει στην σύγχρονη κατοχή της τρόικας, κατοχή που εκπορεύεται από τον ίδιο γεωπολιτικό χώρο του 1940.
Ένα παιδί γεννιέται και μεγαλώνει στην καρδιά του Β` Παγκοσμίου Πολέμου και βιώνει δραματικά σε μία συνοικία της Αθήνας, τον Βύρωνα, την γερμανική κατοχή, την πείνα και τον εμφύλιο. Γίνεται αυτόπτης μάρτυρας της γερμανικής θηριωδίας και στην συνέχεια του εμφυλίου σπαραγμού σε μικρογραφία γειτονιάς.
Μεγαλώνοντας προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα δύσκολο κοινωνικό περιβάλλον φτώχειας, ανέχειας και κακομοιριάς, συμβάλλοντας στα επόμενα χρόνια με δουλειά, αγώνες και θυσίες στον γενικότερο εθνικό στόχο της οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας και στο στέριωμα των δημοκρατικών θεσμών.
Όταν τα πράγματα μπαίνουν, επιτέλους, σε μία σειρά, έρχεται η δικτατορία, για να ακολουθήσει η μεταπολίτευση, οπότε αρχίζουν να μπαίνουν οι πρώτες βάσεις για το συστηματικό ξεπούλημα της χώρας με την προοδευτική κατρακύλα του δημοσίου βίου και με την διαφθορά, που οδήγησαν την χώρα στο σημερινό κατάντημα και σε μία νέα κατοχική δυσπραγία του λαού, με διαγραφόμενη την εθνική καταστροφή.
Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή καθώς είναι εμπνευσμένη από τα προσωπικά βιώματα και τις μαρτυρίες του συγγραφέα και των πρωταγωνιστών της (μυθ)ιστορίας με το συγκλονιστικό τέλος για το τι πρέπει να γίνει.
` Η πύλη των ελεφάντων` είναι γραμμένη σε πολυτονικό και στην ορθή ελληνική γραφή, που σήμερα κακοποιείται βάναυσα, κυρίως από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]