Η μονογραφία `Η πρότυπη ή πιλοτική δίκη ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας` αποτελεί μία πρώτη πλήρη προσέγγιση στον σύγχρονο θεσμό της πρότυπης ή πιλοτικής δίκης.
Στο έργο αναλύεται και ερμηνεύεται η νέα ρύθμιση του άρθρου 1 του Ν 3900/2010 που αφορά στην πρότυπη ή πιλοτική δίκη. Παρουσιάζεται ενδελεχώς το άρθρο 1 τουΝ 3900/2010 όπου ο νομοθέτης επιχείρησε μια δικονομική καινοτομία: όταν μια υπόθεση που εκκρεμεί στα διοικητικά δικαστήρια θέτει ένα ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος με συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων, επιτρέπεται τόσο στους διαδίκους, Υπουργό και ιδιώτες, όσο και στα διοικητικά δικαστήρια, παρακάμπτοντας την συνηθισμένη διαδρομή της (διοικητικό πρωτοδικείο - διοικητικό εφετείο - Συμβούλιο της Επικρατείας), να απευθύνονται απ` ευθείας στο ανώτατο δικαστήριο, ώστε αυτό να χαράσσει σύντομα, μια ώρα αρχύτερα, μια νομολογιακή γραμμή.
Ο συγγραφέας εξετάζοντας την ιστορία και την προέλευση του θεσμού της πρότυπης δίκης ή πιλοτικής δίκης ή `δίκης-πιλότος` τονίζει ότι οφείλεται εν πολλοίς σε πρωτοβουλία του Συμβουλίου της Επικρατείας το οποίο τα τέλη του 2009, μετά τον εορτασμό των 80 χρόνων του, αντιμετώπισε τη συσσώρευση μεγάλου αριθμού αδίκαστων υποθέσεων.
Στον πρόλογο ο συγγραφέας ανατρέχει στο ήδη καταργηθέν άρθρο 39 παρ. 2 του Ν 3659/2008 το οποίο συνέβαλε στην εισαγωγή της ρύθμισης του νέου θεσμού της πρότυπης ή πιλοτικής δίκης, με μία ενδιαφέρουσα προϊστορία, δίνοντας τη δυνατότητα στον Γενικό Επίτροπο της Επικρατείας στα Διοικητικά Δικαστήρια, να ζητάει τον κατά προτίμηση ορισμό δικασίμου σε υποθέσεις όπου ανακύπτει νομικό ζήτημα μείζονος σημασίας είτε ζήτημα που τίθεται σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων που εκκρεμούν. Ο νομοθέτης στη συνέχεια του Ν 3900/2010 κάνοντας περισσότερα βήματα προς την κατεύθυνση της συντομότερης εκδίκασης σημαντικών υποθέσεων δεν αρκέσθηκε να συμπληρώσει σε λεπτομέρειες την παραπάνω ρύθμιση περί συντομότερης εκδίκασης σημαντικών υποθέσεων στα διοικητικά δικαστήρια, παρά, με το άρθρο 1, έδωσε την δυνατότητ