Ετελείωνε η εκκλησιά. Ο παπάς στεκότανε μπροστά στην Ωραία Πύλη κι αντί `δι` ευχών των αγίων πατέρων ημών...` έλεγε `Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω...`
Όλο το χωριό σταυροκοπιόταν, και διπλή χαρά ζωγραφιζόταν στο πρόσωπό του. Τέτοια χαρούμενη Λαμπρή δε θυμόταν κανείς να έχη δει εκεί πέρα. Τελειώνοντας ο παπάς το τελευταίο του `Χριστός ανέστη` είπε:
- Χριστός ανέστη, χωριανοί! Και του χρόνου να είμαστε καλά. Κι ο Μεγαλοδύναμος να μας φέρη καλά τ` αδέλφια μας που πολεμούνε στο γεφύρι της Πλάκας, στο Λούρο, στην Πρέβεζα και στα Πέντε Πηγάδια... [...]