Με αυτή τη δεύτερη και συμπληρωμένη έκδοση της Ωδής που δεν έγραψα και άλλες ιστορίες, η Γιώτα Τεμπρίδου επιστρέφει στο (μικρο-)διήγημα και στη συμπυκνωμένη του δυναμική. Είναι αλήθεια πως κανείς ποτέ δεν έγραψε ωδή για ένα αυγό που δεν ήθελε να σπάσει, για τον καφέ που έκοψε, για ένα χαρτάκι που κατάπιε ή που αναζήτησε στα σπλάχνα ενός άντρα, για μια σκληρή λογοτεχνική αναμέτρηση μέσα σε ένα επαρχιακό ζαχαροπλαστείο, αποδεικνύεται όμως τελικά πως κάποια έπρεπε να το κάνει. Η Ωδή που δεν έγραψα και άλλες ιστορίες μπορεί να διαβαστεί σαν μία συλλογή από μικρούς θριάμβους ή συντριβές, και αυτό εναπόκειται στη διάθεση της αναγνώστριας.