[...] Με την "Ντίαρντρη των θλίψεων", ο Συνγκ επιστρέφει στο ύφος των Καβαλάρηδων στη θάλασσα. Ένας κελτικός μύθος του δίνει την αφορμή για μια μεγαλειώδη, απλή, κυνική, αλλά και ρομαντική και ζοφερή τραγωδία. Δεν πρόλαβε να τη χτενίσει τελειωτικά, όμως, όπως είναι, "θα πλησιάσει τη μεγαλοφυία του Σαίξπηρ", όπως λέει ο Αλλαρντάις Νικολλ, και "όπως τα χρόνια θα περνούν, θα προβάλλει όλο και πιο πολύ σαν ένας από τους κυριότερους δραματικούς συγγραφείς του αιώνα". [...]