Υπάρχει μια παγιωμένη σχέση μεταξύ του κλάδου των εταιρειών συμβούλων και του τρόπου διαχείρισης των επιχειρήσεων και των κρατών σήμερα, η οποία πρέπει να αλλάξει. Η Mariana Mazzucato και η Rosie Collington δείχνουν ότι η εξάρτηση των οικονομιών μας από εταιρείες όπως η McKinsey, η Boston Consulting Group, η Bain & Company, η PwC, η Deloitte, η KPMG και η EY εμποδίζει την καινοτομία, περιπλέκει την εταιρική και πολιτική λογοδοσία και εμποδίζει τη συλλογική μας αποστολή να σταματήσουμε την κλιματική καταστροφή. Το βιβλίο περιγράφει την εξαπάτηση του κλάδου των εταιρειών συμβούλων στις συμβάσεις που συνάπτουν με τις αποδυναμωμένες και αποστρεφόμενες τον κίνδυνο κυβερνήσεις και επιχειρήσεις που μεγιστοποιούν την αξία των μετόχων. Αναπτύχθηκε από τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 στον απόηχο των μεταρρυθμίσεων τόσο της νεοφιλελεύθερης δεξιάς όσο και των προοδευτικών πολιτικών του Τρίτου Δρόμου και ευδοκιμεί από τα δεινά του σύγχρονου καπιταλισμού, από τη χρηματιστικοποίηση και την ιδιωτικοποίηση μέχρι την κλιματική κρίση. Είναι δυνατή λόγω της μοναδικής δύναμης που ασκούν οι μεγάλες εταιρείες συμβούλων μέσω εκτεταμένων συμβάσεων και δικτύων –ως σύμβουλοι, νομιμοποιητές και εξωτερικοί συνεργάτες– και της ψευδαίσθησης ότι αποτελούν αντικειμενικές πηγές εμπειρογνωμοσύνης και ικανότητας. Ακόμα χειρότερα, οι καλύτεροι και ευφυέστεροι πτυχιούχοι μας συχνά απομακρύνονται από τις δημόσιες υπηρεσίες προς τις συμβουλευτικές υπηρεσίες. Με όλους αυτούς τους τρόπους, η Μεγάλη Φενάκη αποδυναμώνει τις επιχειρήσεις μας, αδρανοποιεί τις κυβερνήσεις μας και στρεβλώνει τις οικονομίες μας. Οι Mazzucato και Collington καταρρίπτουν με δεξιοτεχνία τον μύθο ότι οι εταιρείες συμβούλων προσθέτουν πάντα αξία στην οικονομία. Με μια πληθώρα πρωτότυπων ερευνών, επιχειρηματολογούν έξοχα υπέρ της επένδυσης και της συλλογικής νοημοσύνης στο εσωτερικό όλων των οργανισμών και των κοινοτήτων και υπέρ ενός νέου συστήματος στο οποίο ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας εργάζονται καινοτόμα για το κοινό καλό