Στο βιβλίο αυτό ενώνουν τις φωνές τους μερικοί από τους σημαντικότερους διανοούμενους του κόσμου, προκειμένου να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην παιδεία και τη δημοκρατία. Υπό το πρόσχημα των "επιστημονικών" προσεγγίσεων, της αριστείας και της αποδοτικότητας, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, με όχημα την ιδιωτικοποίηση, αλλάζουν το γενετικό υλικό της εκπαίδευσης, στοχεύοντας στην παραγωγή ενός νέου τύπου ανθρώπου, πλήρως χειραγωγημένου και υποταγμένου στις επιταγές του συστήματος. Οι συγγραφείς του βιβλίου οραματίζονται μια δημοκρατική εκπαίδευση, όχι μόνο ως ένα αντίμετρο στην τρέχουσα επίθεση σε οτιδήποτε δημόσιο, αλλά κυρίως ως μέσο για τη χειραφέτηση του ανθρώπου. Η Κριτική Παιδαγωγική αποτελεί τον κοινό τόπο στην προσπάθεια αυτή.