Μια σαΐτα αργαλειού ξεχασμένη στο πατάρι ζωντανεύει μνήμες κι οδηγεί το συγγραφέα να στήσει ξανά τον αργαλειό της μάνας του για να υφάνει μια πολύχρωμη κουρελού από μικρές ή μεγάλες αφηγήσεις. Μια κουρελού με ιστορίες ανακατεμένες χρονικά, πότε σοβαρές, πότε ανάλαφρες και με ήρωες άλλοτε άγνωστα πρόσωπα και άλλοτε γνωστά και διάσημα. Στη μεσόγειο η εκτός κεντρικού σχεδιασμού μείξη πολιτισμών, θρησκειών και αίματος δημιούργησαν μια πανανθρώπινη κουρελού. Ειδικά στην Ελλάδα, που είναι ένα χωνευτήρι πολιτισμικών στοιχείων και θρησκευτικών δοξασιών, η αρμονική συνύπαρξη ανόμοιων νοοτροπιών είναι ιδιαίτερα έκδηλη.