Το τρίτο βιβλίο της «Τετραλογίας του Περιβάλλοντος» ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑ Η ΦΥΣΗ ΟΤΑΝ ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΣΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΗΣ; 1880. Ο νεαρός ζωολόγος Μιχαήλ παραλαμβάνει στον ζωολογικό κήπο της Αγίας Πετρούπολης ένα κρανίο που φαίνεται πως ανήκει σε ένα αρχαίο άλογο, πρόγονο του είδους. Ξεκινάει μια περιπετειώδη αποστολή στη Μογγολία, απ’ όπου επιστρέφει με άγρια άλογα για ζωολογικούς κήπους και καταφύγια ζώων στην Ευρώπη. 1992. Η Γερμανίδα ζωολόγος Κάριν ταξιδεύει στο ζωολογικό πάρκο Χουστάι της Μογγολίας για να υλοποιήσει το μεγαλύτερο σχέδιο φυσικής διατήρησης όλων των εποχών: να επιστρέψουν τα κάποτε ελεύθερα άγρια άλογα στις τεράστιες στέπες της καταγωγής τους. 2064. Η Εύα παλεύει να ζήσει σε ένα χωριό της Νορβηγίας που έχουν εγκαταλείψει σχεδόν όλοι οι κάτοικοι, μεταναστεύοντας όλο και πιο βόρεια σε μια Ευρώπη που διαλύεται από την κλιματική αλλαγή.Τρεις ιστορίες που τις συνδέει η προσπάθεια διάσωσης του αλόγου Przewalski, του μοναδικού άγριου αλόγου στον κόσμο. Έγραψαν για την Ιστορία του νερού: «Η Ιστορία του νερού είναι ένα συναρπαστικό, επιδέξια δομημένο μυθιστόρημα, που μας προειδοποιεί με μια τρομακτική εικόνα, θέτοντας προβλήματα για συζήτηση, τρόπους και συμπεριφορές για περαιτέρω σκέψη…» –Janneken Overland, Klassekampen «Η Μάγια Λούντε έχει μια μοναδική ικανότητα να καθρεφτίζει μεγάλα υπαρξιακά προβλήματα στις ζωές απλών καθημερινών ανθρώπων.» «Δύο ιστορίες για τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής διασταυρώνονται σε αυτό το στοχαστικό και αγωνιώδες μυθιστόρημα.»