Η βαρύσκιωτη αυτή ιστορία δεν είναι μια ιστορία φαντασμάτων, κι ας τη στοιχειώνουν τόσα πολλά. Είναι μια ιστορία κοινών ανθρώπων, συνηθισμένων, μικρών, που αποδεικνύονται μεγάλοι την ώρα της κρίσης. Υπάρχει ένα ανάλαφρο παιχνίδι που διασχίζει τούτο τον ζόφο, δοσμένο με άπειρη χάρη, το παιχνίδι ανάμεσα στο οικείο και το αλλότριο, ανάμεσα στο πεζό και στο θαυμαστό, στο ανεξήγητο και στη λογική του εξήγηση, στη βούληση και στη μοίρα. Μέσα από την κρουστή τους πλέξη φτιάχνεται η πλούσια εκείνη στόφα του πραγματικού, όπου μέσα στην κοιλιά του τετριμμένου κυοφορούνται οι δυνάμεις που διαπλάθουν τη ζωή ενός ανθρώπου, κάτω από τις συμπτώσεις φεγγρίζει ο βαθύς λόγος των πραγμάτων και ο φόβος του θανάτου συγχρωτίζεται με τον ηρωισμό. [...]