Πολυάριθμες, αντιφατικές μεταξύ τους, προσεγγίσεις στη δευτερεύουσα βιβλιογραφία, οι
οποίες παρουσίαζαν τον Ratzel πότε ως ανθρωπιστή αλλά και πότε ως... ρατσιστή, πότε ως «γεω-
ντετερμινιστή» αλλά και πότε ως πολυδιάστατο αναλυτή, πότε ως «οργανικιστή» αλλά και πότε
ως κοινωνικό επιστήμονα, πότε ως «πρόδρομο της Γεωπολιτικής» αλλά και το αντίθετο, οδήγη-
σαν [...] στην ανάγκη συγγραφής ενός ερευνητικού πονήματος, το οποίο θα επιτομεί με αναλυτι-
κή σχολαστικότητα τα δομικά συστατικά στοιχεία του ρατσελιανού στοχασμού, ώστε – σε συν-
δυασμό με την εισαγωγικά παρατιθέμενη βιογραφία, την κατά τι εκτεταμένη παρουσίαση λιγό-
τερο γνωστών άρθρων αλλά και την πλήρη βιβλιογραφία του – να συνιστά για τον ασχολούμενο
με τα διεθνώς διαδραματιζόμενα επιστήμονα ή αναγνώστη, ένα εμβριθές βοήθημα επιστημολο-
γικώς θεμελιωμένο και επιστημονικώς τεκμηριωμένο για την κατανόηση της σκέψης του Ratzel.
[...] Μια μελέτη που θα αποκαθιστούσε την Γεωπολιτική στο πραγματικό πλαίσιο της ηθικής της
αυτογνωσίας αλλά και στην επιστημονικώς ορθή από επιστημολογική πλευρά,γεωγραφική της
βάση. Και κάτι ακόμα: ότι η Γεωπολιτική ως Γεωγραφική αναλυτική επιστημονική μεθοδολογία
απαιτεί την διεπιστημονική μελέτη και ερευνητική συμβολή. Σε δικά μου αγωνιώδη ερωτήμα-
τα σχετικά με το θέμα αυτό, μου απαντούσε με την ρήση του δικού του Δασκάλου, του Maurice
Wollkovitsch: «O γεωγράφος είναι ένας “chef d’orchestre” αγαπητέ μου! Δεν γνωρίζει να παίζει,
παρά μερικά από τα όργανα της συμφωνικής ορχήστρας που διευθύνει, αλλά γνωρίζει θαυμάσια
να παράγει αρμονία διευθύνοντάς τα!».
Στο πλαίσιο της διερεύνησης των δύο βασικών ερωτημάτων του θέματος, δηλ. της επιρροής
των ιδεών του Friedrich Ratzel σε μεταγενέστερα γεωπολιτικά αναλυτικά συστήματα και της συ-
χνά αποδιδόμενης (λανθασμένα, όπως θα αποδειχθεί) σ’ αυτόν γεωντετερμινιστικής αναλυτικής
οπτικής, προσεγγίστηκαν στην πορεία της έρευνας επί μέρους ζητήματα, όπως:
• ο ορισμός και το αίτημα