Η κρίση στην Ευρώπη είναι εδώ. Μια κρίση που ήρθε αφού οι ηγεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αγνόησαν και εξακολουθούν να αγνοούν επίμονα κρίσιμα διλήμματα από την ιστορία και τον πολιτισμό της Ευρώπης. Στη στρατηγική δόμησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιλέχθηκε η διχοτόμηση της ιστορικής ευρωπαϊκής πραγματικότητας, διαχωρίζοντας την ευρωπαϊκή ήπειρο σε Δυτική και Ανατολική Ευρώπη χωρίς τη Ρωσία και με φιλοδοξίες υπονόμευσης της ρωσικής εθνικής ολοκλήρωσης και της διαχρονικής ασφάλειάς της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δομήθηκε ως οικονομικό οικοδόμημα και δεν μπόρεσε να εξισορροπήσει τον βιομηχανικό Βορρά με τον μεσογειακό Νότο. Αυτή η ανισορροπία μεταξύ των πλεονασμάτων του Βορρά και των ελλειμμάτων του Νότου έχει διχάσει την Ε.Ε., ενώ η πολιτική ολοκλήρωση έχει καθυστερήσει, με συνέπεια να μην υπάρχει σήμερα ένα ολοκληρωμένο και εξισορροπημένο πολιτικό σύστημα με διανομή εξουσίας, σταθερότητα και κοινωνική δικαιοσύνη με κυρίαρχο τον Ευρωπαίο πολίτη. Έτσι, τόσο ο Αριστοτέλης, όσο και παρακαταθήκες του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού δεν αξιοποιούνται για να δομηθεί ένα ενιαίο πανευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα με επίκεντρο τη δημοκρατία και τα δικαιώματα των πολιτών. Σήμερα, ο αφανισμός της μεσαίας τάξης από τον ανταγωνισμό των αγορών κεφαλαίου έχει καταστρέψει την ταξική ισορροπία του αριστοτελικού κοινωνικού συστήματος, ενώ οι ψευδαισθήσεις ηγεμονισμού της Γερμανίας υπονομεύουν όχι μόνο το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης, αλλά και της ίδιας. Η αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η επαναφορά του Ανατολικού Ζητήματος που αφορά στο μέλλον της Τουρκίας στον αιώνα μας, όπως και η ανισορροπία στον γαλλο-γερμανικό άξονα, σε συνδυασμό με την αμφίσημη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, φέρνουν ανασφάλεια και απαισιοδοξία στην Ευρώπη. Παράλληλα, η αλματώδης ανάπτυξη της Κίνας και της Ινδίας φοβίζει την Ευρώπη, που βλέπει το φάσμα της μετατροπής της Ευρώπης σε ινδο-κινεζική επενδυτική περιοχή. Με όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα, η αποχώρ