Η επανάσταση του 1821 δεν έχει πάψει να απασχολεί τόσο την ιστοριογραφία όσο και τη λογοτεχνική γραφή, καθώς υπήρξε γεγονός καθοριστικής σημασίας όχι μόνο για την Ελλάδα και τον ελληνισμό, αλλά και για την οθωμανική αυτοκρατορία, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο. Με αυτή εκφράστηκε ο πόθος των σκλαβωμένων Ελλήνων για ανάκτηση της αυτοκρατορίας και, όταν αυτός δεν ευοδώθηκε, δημιουργήθηκε το ελληνικό κράτος ως μερική επίτευξη του αρχικού σκοπού. Ταυτόχρονα η οθωμανική αυτοκρατορία γνώρισε την ήττα από τους ραγιάδες της και αναγκάστηκε να αποδεχθεί την πλήρη απώλεια εδαφών της από αυτούς, ενώ οι Ευρωπαίοι άρχισαν να επεξεργάζονται σχέδια για άμεση και ριζική επίλυση του ανατολικού ζητήματος. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ζητήματα, που ανέκυψε και στις ανακοινώσεις του συνεδρίου, είναι το θέμα της σχετικής με αυτή ορολογίας. Υπήρξαν ανακοινώσεις στις οποίες χρησιμοποιήθηκε ο όρος επανάσταση. Αυτό τον όρο χρησιμοποίησαν πολλοί από τους συνέδρους, ενώ υπήρξαν και αρκετοί που διαφοροποιήθηκαν. Για παράδειγμα, σε άλλες ανακοινώσεις χρησιμοποιείται το 1821 είτε ολογράφως είτε με αριθμό και σε άλλες ως ο αγώνας της ανεξαρτησίας ή ως ο απελευθερωτικός αγώνας. Το ζήτημα της ορολογίας είναι ζήτημα το οποίο στην εξέλιξη και στην πορεία των χρόνων από την επανάσταση μέχρι και τις ημέρες μας βρίσκεται υπό πραγμάτευση ανάμεσα στους ιστορικούς. Οι ανακοινώσεις του συνεδρίου που συγκεντρώθηκαν στον παρόντα τόμο αναφέρονται σε άγνωστα γεγονότα της επανάστασης λιγότερο ή περισσότερο σημαντικά, τη σημασία της για τον ελληνισμό, την πρόσληψή της από τη νεότερη ιστοριογραφία και λογοτεχνία.