Λάμπρος Σπυριούνης (1952-2018) «Άπλωνα τα στιχάκια με τις τρεχούμενες στροφές απ’ το παράθυρο/ Φύσαγε Βαρδάρης, στέγνωναν τα δάκρυα· ψίθυρος εκ διαθήκης»

ΕΡΓΟ Ἄρ. 21

Παρὰ πάσαν ἐλπίδαν σὲ μένα δόθηκε τὸ διπλάσιο!

Οἱ φίλοι στριμώχτηκαν στὴν νόμιμη μοίρα. Διάταξη

Τελευταίας βουλήσεως

Ὅριζε νὰ βροῦμε νερό· στὴν ἀνάγκη θ’ ἀλλάζαμε τὸν ροῦ

τῆς ἱστορίας· θ’ ἀνέβαινε τὸ βουνό, θὰ ἔμπαινε στὴν πηγὴ

Νὰ ξαναβγαίνει δάκρυ

Ἀπὸ τὴν κρήνη. Ἔτσι θὰ εἴχαμε γάργαρες συλλαβὲς στὶς Κορυσχάδες.

Μὲ τὸ πλεονέκτημα τοῦ δικαιώματος διάλεξα τὸ δῶμα

Ἅπλωνα τὰ στιχάκια μὲ τὶς τρεχούμενες στροφὲς ἀπ’ τὸ παράθυρο

Φύσαγε Βαρδάρης, στέγνωναν τὰ δάκρυα· ψίθυρος ἐκ διαθήκης.

Ο Λάμπρος Σπυριούνης, που έφυγε από τη ζωή στις 8.10.2018 σε ηλικία 66 ετών, είναι μια από τις σημαντικότερες φωνές της γενιάς του ’70. Δεν είναι μέχρι σήμερα ευρύτερα γνωστός, επειδή ο ίδιος συνειδητά επέλεξε να μείνει μακριά από τη δημοσιότητα, προσβλέποντας σε μια μετά θάνατον αναγνώριση του έργου του. Σχεδόν Εν ζωή, υπήρξε μαχόμενος δικηγόρος, και πίστευε ότι μόνον αυτή η ιδιότητά του έπρεπε να είναι η δημοσίως γνωστή.

Στη διάρκεια της ζωής του, η λογοτεχνική παρουσία του εξαντλήθηκε στην έκδοση 7 ολιγοσέλιδων ποιητικών συλλογών, στη συμμετοχή του στο βραχύβιο περιοδικό «Φωνήεν», στην επιμέλεια ενός τόμου ανθολόγησης της ποίησης της Ελένης Βακαλό, σε εισηγήσεις του στο Συμπόσιο Ποίησης της Πάτρας, σε ολιγάριθμες δημοσιεύσεις στο περιοδικό Μανδραγόρας και σε ελάχιστες ομιλίες σε εκδηλώσεις που οργανώθηκαν από τον Μανδραγόρα, στη συντακτική επιτροπή του οποίου συμμετείχε χωρίς ωστόσο να αναγράφει το όνομά του στην ταυτότητα του περιοδικού. Σήμερα, εκδίδεται και η ένατη συλλογή του, που ολοκληρώθηκε στη διάρκεια του τελευταίου μήνα της νοσηλείας του με τον τίτλο «Η εκ φύσεως». Εκτός