Οι πρόσφατες κοινωνικο-πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές συνθήκες και οι συνακόλουθες ασύλληπτες επιστημονικές εξελίξεις και ανακατατάξεις (π.χ. η διεύρυνση της γνώσης, τα θετικά και αρνητικά επιτεύγματα των νέων τεχνολογιών, η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, η αύξηση του πληθυσμού, ο άκρατος ανταγωνισμός, η ισχυροποίηση του ατομικού έναντι του συλλογικού, η επέκταση των ορίων διαβίωσης, η ανάπτυξη της βιοτεχνολογίας, της γενετικής και των νευροεπιστημών, η αμφισβήτηση των πανανθρώπινων αξιών, κ.ά.) οδήγησαν επιτακτικά στην ανάπτυξη μιας νέας αντίληψης, ενός νέου όρου, του "Καθολικού Σχεδιασμού", για την διευκόλυνση της ατομικής και της κοινωνικής ζωής των πολιτών. Στο χώρο της εκπαίδευσης, ο Καθολικός Σχεδιασμός, αποτυπώνεται και υλοποιείται στο "σχολείο για όλους" (ενιαίο σχολείο). Η νέα τάση της συνεκπαίδευσης αναφέρεται στην προσπάθεια να αναγνωρίζονται οι ατομικές διαφορές του κάθε μαθητή και να αξιοποιούνται κατά την εκπαιδευτικο-διδακτική διαδικασία στο πλαίσιο της ενιαίας σχολικής τάξης. Έτσι διαγράφεται και επιβάλλεται μια τάση για μεγαλύτερη αλληλεπίδραση και όσμωση της ειδικής και της γενικής εκπαίδευσης, με στόχο τη δημιουργική ενοποίηση τους. Πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα και η αφορμή η Ειδική Αγωγή να προσφέρει και να ανταλλάξει θέσεις, αξίες, επιτεύγματα με τη Γενική Εκπαίδευση. Με αφορμή την ενσωμάτωση των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σε σχολεία γενικής αγωγής, η γενική εκπαίδευση συνολικά μπορεί να εμπλουτισθεί μέσα από κοινά ερευνητικά προγράμματα, που απαιτεί η νέα τάση, με νέες προσεγγίσεις στη διδασκαλία (π.χ. Διαφοροποιημένη Διδασκαλία) με νέους ευαισθητοποιημένους επιστήμονες σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, με νέες οργανωτικές-διοικητικές και σύγχρονες επιστημονικές υποδομές. Παράλληλα ο διεπιστημονικός χαρακτήρας της Ειδικής Αγωγής βοηθά στη διάχυση των ερευνητικών δεδομένων από τον ένα επιστημονικό κλάδο στον άλλο με απώτερο σκοπό την ανάπτυξη των στρατηγικών και των τεχνικών εκείνων οι οποίες είναι απαραίτητες για την απόκτ