Από τα αρχαία χρόνια οι αριθμοί χρησιμοποιούνται με τέσσερεις βασικούς τρόπους. Κατ' αρχάς οι άνθρωποι μετράνε το μέγεθος, τον αριθμό, τους κύκλους, τη σχέση χρόνου και χώρου. Οι επιστημονικοί νόμοι και αρχές μπορούν να εκφραστούν με μαθηματικά σύμβολα και αριθμούς. Κατά δεύτερον, κάποιοι μυθολογικοί και θρησκευτικοί συμβολισμοί βασίζονται σε αριθμούς, όπως για παράδειγμα η πολικότητα στα ζευγάρια κάποιων Θεών, η τριαδικότητα σε πολλές μορφές. Τρίτον, φιλοσοφικά, μεταφυσικά και θρησκευτικά σύμβολα και θεωρίες μπορεί να έχουν αριθμητική φύση. Ο Πυθαγόρας, ο Πλάτωνας, ο Φίλων ο Αλεξανδρεύς και άλλοι, χρησιμοποίησαν αριθμούς για να εκφράσουν μεταφυσικές και μυστικές αρχές. Τέταρτον, οι αριθμητικές σχέσεις είναι βασικές στον ρυθμό και την αρμονία της μουσικής, το μέτρο του ρυθμού και άλλες μορφές τέχνης. Ο Πυθαγόρας, ένας από τους μεγάλους φιλοσόφους της Αρχαίας Ελλάδας, γεννήθηκε το 580 π.Χ. στη Σάμο και στη σχολή του στον Κρότωνα της Νότιας Ιταλίας ανέπτυξε το Πυθαγόρειο σύστημα. Οι διδασκαλίες του μεταφέρθηκαν γραπτά από κάποιους μαθητές του και ακολούθους του, όπως ο Λύσις, ο Ερατοσθένης, ο Νικόμαχος, ο Ιάμβλιχος, ο Διογένης ο Λαέρτιος, ο Πορφύριος, ο Πρόκλος, ο Ηρόδοτος, και με αυτόν τον τρόπο επηρέασε πολλούς άλλους, όπως τον Πλάτωνα. Η Πυθαγόρειος ιδέα ότι ο Θεός γεωμετρεί, ότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν από αριθμούς, φτάνει έως την σύγχρονη θεωρία, η οποία σίγουρα επηρεάστηκε από τους Πυθαγόρειους, ότι το σύμπαν λειτουργεί σύμφωνα με μαθηματικούς νόμους. Το βιβλίο αυτό ξεκινά με μια αναφορά στον διδάσκαλο Πυθαγόρα και περιλαμβάνει αριθμολογική ανάλυση κυρίων αριθμών που υποδηλώνουν τον χαρακτήρα μας, την προσωπικότητα και την ψυχή μας, καθώς και άλλων βασικών αριθμών. Ο μελετητής μπορεί να ερευνήσει τον προσωπικό του χάρτη και να λειτουργήσει αυτογνωσιακά, να δει δυνατά του σημεία, καθώς και προκλήσεις, με τις οποίες έχει να εργαστεί και τον λόγο που παρουσιάζονται στη ζωή του.