Το έργο "Η Απόδειξη ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων" έχει ως κύριο αντικείμενο το δίκαιο της απόδειξης. Ειδικότερα αναλύονται οι αρχές, το αντικείμενο, η διαδικασία και το βάρος αποδείξεως. Το διακύβευμα του δικαίου της απόδειξης γίνεται ιδιαιτέρως αισθητό στη διοικητική δικονομία, όπου μπορεί να λειτουργήσει, είτε ως οχυρό που εμποδίζει την αμφισβήτηση της δημόσιας δράσης, είτε ως ουσιαστικό βοήθημα του αντιδίκου της Διοίκησης κατά την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και συμφερόντων του. Το καθεστώς της απόδειξης συνιστά, με την κατανομή του βάρους και τα διαθέσιμα μέσα, το πραγματικό μέτρο αξιολόγησης της έννομης τάξης, της αποτελεσματικότητας και της ποιότητας των θεσμών του κράτους δικαίου. Τα παραπάνω τονίζονται στη μελέτη του κ. Παύλου Γιαννακάκη, που είναι αφιερωμένη στην απόδειξη ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων. Το επιστημονικό ενδιαφέρον και η πρακτική χρησιμότητα του πονήματος προκύπτουν από την ιδιαιτερότητα της διοικητικής δικονομίας που έχει τη δική της λογική, προέκταση της αυτονομίας του ίδιου του διοικητικού δικαίου, κάτι που δικαιολογεί την αναζήτηση λύσεων διαφορετικών από αυτές της δίκης μεταξύ ιδιωτών. Το έργο του κ. Γιαννακάκηκαθιστά σαφές ότι το δίκαιο της απόδειξης αποτελεί αναμφίβολα τον σκληρό πυρήνα της διοικητικής δικονομίας, αφού έχει καθοριστική σημασία για την επωφελή άσκηση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας και την πραγματική απονομή της δικαιοσύνης. Αναλύονται οι βασικές αρχές του δικαίου της απόδειξης, όπως αυτές συνδέονται με τις θεμελιώδεις αρχές της διοικητικής δίκης, οι οποίες καθορίζουν και τη διαμόρφωση της αποδεικτικής διαδικασίας και των μέσων που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιό της. Επιπλέον σε ξεχωριστά κεφάλαια μελετώνται τα αυτεπαγγέλτως λαμβανόμενα υπόψη γεγονότα, το αξίωμα "ο δικαστής γνωρίζει το νόμο", τα πασίδηλα, τα διδάγματα της κοινής πείρας, η υποχρέωση προαπόδειξης, η συμπληρωματική απόδειξη, η συντηρητική απόδειξη, ο ρόλος του εισηγητή στο πεδίο της απόδειξης καθώς επίσης και η κατανο