Η αντικανονική Γονυκλισία της Κυριακής συνιστά μία μορφή επιχωματώσεως στο ζωντανό Σώμα του ζώντος και αναστάντος Χριστού, την Εκκλησία, που κυριάρχησε και εμμένει να κυριαρχεί στην εποχή μας, όπως και σε κάθε εποχή του παρελθόντος, καθώς μας αποκαλύπτει η παρούσα πατερικο-κανονική έρευνα επί του ζητήματος αυτού. Πράγματι, η έρευνα καταδεικνύει ότι η Εκκλησία υιοθέτησε την όρθια στάση ευχαριστιακής λατρείας και μετοχής (μέθεξης) στο αναστάσιμο γεγονός της Ευχαριστίας και της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής. Είναι δε σημαντικό ότι η Εκκλησία, σε κάθε αιώνα, έρχεται και επανέρχεται με θεολογική ζωτικότητα και παρρησία στο ζήτημα αυτό, προσπαθώντας να καταδείξει και να πείσει τους πιστούς - μέλη της να μην γονατίζουν στις αναστάσιμες στιγμές της μαρτυρίας, όταν αυτοί καλούνται να γίνωνται ευθυτενώς "μάρτυρες της Ανάστασης" και "μάρτυρες της Ζωής του Μέλλοντος Αιώνος".Πρόκειται για ένα ζήτημα βαθιά θεολογικό, με πατερική και λειτουργική, ιστορική και κανονική αντιμετώπιση και τεκμηρίωση. Η πληθώρα των καταγεγραμμένων πηγών, η αποκαλούμενη εδώ "Λιτανεία των μαρτυριών της Ιστορίας", οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε ενενήντα (90) τον αριθμό, απλωμένες αναλογικά στις δύο χιλιετίες της Εκκλησίας, μαρτυρεί τόσο την σοβαρότητα του εν λόγω ζητήματος όσο και την αδήριτη φροντίδα εκ μέρους Της για τις δύο ίδιες και ταυτόσημες πραγματικότητες, που είναι η Ανάσταση του Χριστού και η Βασιλεία των Εσχάτων.