Η νουβέλα "Η αγάπη της Έρικα Έβαλντ", που δημοσιεύθηκε το 1904, είναι ένα από τα πρώτα έργα του Αυστριακού συγγραφέα Στέφαν Τσβάιχ και ασχολείται με μια ερωτική εκδίκηση. Όταν η νεαρή πιανίστρια Έρικα Έβαλντ ερωτεύεται έναν βιρτουόζο βιολιστή, αρχικά δεν είναι απόλυτα σίγουρη για τα συναισθήματά της. Αυτό έχει τραγικές συνέπειες. Κουρασμένος από την αναμονή, ο βιρτουόζος βιολιστής στρέφεται σε μια άλλη γυναίκα. Υπερνικημένη από αισθήματα εκδίκησης, η νεαρή γυναίκα αντιδρά σε αυτή την απογοήτευση με ένα ριζοσπαστικό σχέδιο - την ερωτική της αυτοκαταστροφή. Ο Τσβάιχ, περιγράφει αριστοτεχνικά τις λεπτές πτυχές αυτής της σχέσης -μια νέα "συναισθηματική εκπαίδευση"- με ένα ειρωνικό βλέμμα, ενώ παραμένει πάντα προσεκτικός στο παιχνίδι των παραδόξων. Στην ένταση μεταξύ μιας ζωής που κυλά ανώδυνα και της δύναμης των ονείρων που συντρίβονται από το βάρος της πραγματικότητας, ο Τσβάιχ καταφέρνει να αποτυπώσει τις απογοητεύσεις και τους πόθους με αξιοθαύμαστη λεπτομέρεια.